Nu onze spullen langzamerhand worden opgehaald, gaat het inpakken beginnen. Allereerst hebben we 7 koffers aangeschaft. Handig hoor dat marktplaats, maar vervolgens moet je wel naar Wassenaar, Leiden, Spijkenisse, Amersfoort en Hendrik Ido Ambacht om ze op te halen. Maar oké met de 2 die we al hadden en een koffer van mijn moeder hebben we er 10 tot onze beschikking.
De garage is al aardig opgeruimd en nu is ook onze slaapkamerkast gedemonteerd. Voor nood hebben we een tijdelijk exemplaar gratis kunnen afhalen, alleen een veel kleinere. Dus de bezem is ook door de kledingkast gehaald! Bij het rode kruis kunnen ze er een volkstam mee aankleden.
Inmiddels ben ik vaste klant bij de vuilstort. Ongelooflijk hoeveel spullen een mens in al die jaren verzameld. Maar inmiddels merken we wel dat het aardig begint op te ruimen. We moeten echt nog wel een paar keer die kant op maar het meeste is toch al aardig opgeruimd.
Waar je ook niet bij stil staat is het aantal abonnementen en lidmaatschappen dat je hebt. Tijdschriften, verzekeringen, sportclubs maar ook allerlei automatische betalingen moeten worden stopgezet.
Kortom het is een hele klus om alle lijntjes die in de loop der tijd zijn aangelegd, allemaal door te knippen.
donderdag 30 september 2010
dinsdag 28 september 2010
23 november 2010 ; 17:30
Geboekt.. We vertrekken op 23 november 2010 vanaf Amsterdam met de KLM rechtstreeks naar Vancouver. Een mazzeltje want het tarief is gebasseerd op een vlucht met overstap, alleen de overstap zit alleen op de terugvlucht en ja... die hebben we niet nodig.
 | Uw vluchtschema |  |
 | Heenvlucht | : 23/11/2010 17:30 | Amsterdam (AMS) | |||
| : 23/11/2010 18:25 | Vancouver, bc (YVR) | |||||
| Overstappen | : 0 | |||||
| Vluchtduur | : 9h55 | |||||
maandag 27 september 2010
Hoe kom je nou in Nanaimo terecht?
Begin maart, net na het bericht dat we onze paspoorten konden opsturen voor de visa, toch nog even een week naar Vancouver gegaan. Britisch Columbia was immers de provincie waar we 14 jaar geleden zo verliefd op waren geworden en daar lag onze toekomst. Nu krijgen wij als entrepreneurs een voorlopig 3 jarig visum. Binnen die 3 jaar moeten we een bedrijf starten of overnemen en tenminste 2 Canadezen, voor de duur van 1 volledig boekjaar, fulltime in dienst nemen. Samen met een minimale investering van CAD 125000 wordt ons voorlopig visum pas dan omgezet naar een permanent visum..
Nou hadden we op internet een bedrijf gezien dat ons nieuwsgierig maakte. Via een business agent hadden we alle benodigde bedrijfsinformatie gehad en vonden we het de moeite waard het van dichtbij te gaan bekijken. Het ging om een bedrijf dat gespecialiseerd was in whale watching. Seizoens gebonden, op één van de mooiste plaatsen in Victoria leek het een prachtige kans. De realiteit bleek anders. Er zaten te veel haken en ogen aan. Kortom, daar zagen we vanaf.
Omdat we slechts 2 dagen in Victoria waren werd de rest van de week ingevuld als een aflevering van "ontdek je plekje". Naast Victoria hebben we Sooke, Tofino, Campbell River en Nanaimo bezocht.
Prettige bijkomstigheid was de ontmoeting met Geoff, een 59-jarige makelaar uit Nanaimo.
Een uitermate prettig mens en zeer gepassioneerd over het eiland en Nanaimo in het bijzonder.
In een 5,5 uur durende trip door de stad heeft hij alle verbanden gelegd. Scholen, huizen, winkelcentra en heel veel waanzinnige plekken en ik was verkocht.
Na terugkomst zijn we wekelijks met Geoff gaan skypen en hebben hem het hemd van zijn lijf gevraagd. Nanaimo wordt het voor ons. Goed bereikbaar, door de ligging een goed klimaat en heel veel mogelijkheden.
We zitten in de luxe positie dat we de tijd kunnen nemen ons te settelen en voorlopig is de planning dat we de eerste paar maanden het huis van Geoff gaan huren. Dat geeft ons nog meer de tijd om ons goed te oriënteren zonder eerst een heel huis in te moeten richten.
Soms zit het tegen, nu zit het mee
Nou hadden we op internet een bedrijf gezien dat ons nieuwsgierig maakte. Via een business agent hadden we alle benodigde bedrijfsinformatie gehad en vonden we het de moeite waard het van dichtbij te gaan bekijken. Het ging om een bedrijf dat gespecialiseerd was in whale watching. Seizoens gebonden, op één van de mooiste plaatsen in Victoria leek het een prachtige kans. De realiteit bleek anders. Er zaten te veel haken en ogen aan. Kortom, daar zagen we vanaf.
Omdat we slechts 2 dagen in Victoria waren werd de rest van de week ingevuld als een aflevering van "ontdek je plekje". Naast Victoria hebben we Sooke, Tofino, Campbell River en Nanaimo bezocht.
Prettige bijkomstigheid was de ontmoeting met Geoff, een 59-jarige makelaar uit Nanaimo.
Een uitermate prettig mens en zeer gepassioneerd over het eiland en Nanaimo in het bijzonder.
In een 5,5 uur durende trip door de stad heeft hij alle verbanden gelegd. Scholen, huizen, winkelcentra en heel veel waanzinnige plekken en ik was verkocht.
Na terugkomst zijn we wekelijks met Geoff gaan skypen en hebben hem het hemd van zijn lijf gevraagd. Nanaimo wordt het voor ons. Goed bereikbaar, door de ligging een goed klimaat en heel veel mogelijkheden.
We zitten in de luxe positie dat we de tijd kunnen nemen ons te settelen en voorlopig is de planning dat we de eerste paar maanden het huis van Geoff gaan huren. Dat geeft ons nog meer de tijd om ons goed te oriënteren zonder eerst een heel huis in te moeten richten.
Soms zit het tegen, nu zit het mee
Wat nou vanzelfsprekend!
Één ding is wel zeker als je gaat emigreren, niets is meer vanzelfsprekend! De waarde van je geld om maar eens iets te noemen. Heb je gedurende het hele proces naar een omrekenkoers van rond de 1 dollar 60 voor 1 euro gekeken, krijg je je visum en begint de koers in rap tempo ongunstiger en ongunstiger te worden. Ja dan zit je dagelijks naar een pagina op internet te kijken en hoop je maar dat de val ergens wordt gestuit. Van 1,60 naar 1,24 betekent toch dat je voor iedere euro 36 dollarcent minder krijgt... au.
Gelukkig is er sprake van enig herstel en zitten we nu op ongeveer 1,38.
Ook de mensen om je heen worden er een stuk vriendelijker op, nou ja de meeste dan. Het aanstaande vertrek haalt het beste en het slechtste in mensen naar boven. De meeste reacties zijn erg leuk. Ineens lijkt de wereld om je heen er een stuk aangenamer uit te zien. Je aanwezigheid was vanzelfsprekend en heel veel dingen werden als heel normaal beschouwd. Maar straks zit er ineens 7700 km afstand tussen en loop je niet even langs voor een bakkie koffie. Dus worden bestaande banden nog even extra aangehaald. Vooralsnog zijn er een hoop mensen met de intentie ons daar te komen opzoeken.
De tijd zal het leren..
En dan zijn er nog allerlei zaken waar we zo aan gewend zijn dat het toch vreemd is om over alternatieven na te denken. Het schoolsysteem, Jaidy moet naar de preschool, Sem naar de elementary school en Dean naar de middle school. Moet je je voorstellen dat die kids van ons zich straks in het Engels moeten redden. En zo zijn er nog wel een aantal dingen te benoemen.
Gelukkig is er sprake van enig herstel en zitten we nu op ongeveer 1,38.
Ook de mensen om je heen worden er een stuk vriendelijker op, nou ja de meeste dan. Het aanstaande vertrek haalt het beste en het slechtste in mensen naar boven. De meeste reacties zijn erg leuk. Ineens lijkt de wereld om je heen er een stuk aangenamer uit te zien. Je aanwezigheid was vanzelfsprekend en heel veel dingen werden als heel normaal beschouwd. Maar straks zit er ineens 7700 km afstand tussen en loop je niet even langs voor een bakkie koffie. Dus worden bestaande banden nog even extra aangehaald. Vooralsnog zijn er een hoop mensen met de intentie ons daar te komen opzoeken.
De tijd zal het leren..
Visum is binnen, what´s next
Met als gevolg dat ons huis verkocht moet worden, we ons aandeel in t pannekoekschip moeten verkopen en een beslissing moeten nemen over het al dan niet meenemen van onze spullen. Maar we moeten ook gaan bepalen waar we gaan wonen en wat we daar gaan doen. Gekkenhuis, ook al omdat de gewone dagelijkse dingen als werk en huishouden gewoon doorgaan en dat is met deze drie kids al een hele opgave. Maar hé, we willen dit, dus we gaan er ook voor. Huis opgeknapt en inmiddels verkocht (niet zonder slag of stoot, maar toch) Groot deel van onze spullen verkocht en wat niet verkocht wordt, gaan we opslaan in mijn oude slaapkamer bij moeders thuis. Spullen waar we voorlopig toch niets aan hebben slaan we daar ook op.
Uiteraard hebben we overwogen alles mee te nemen, maar naast de hoge kosten weten we ook niet hoe het ons daar zal vergaan. Er zijn duizenden redenen om te denken dat het daar allemaal gaat lukken maar hoe positief je ook bent, pas als we daar zijn, zullen we ervaren hoe we het echt vinden. Voorlopig gaan we dus met het idee dat we daar een jaar gaan wonen en werken en dan kunnen we na die periode beslissen of we de achtergebleven spullen alsnog laten verhuizen.
zondag 26 september 2010
Emigreren naar Canada, 20 November 2007; 13:30
Emigreren naar Canada was al 12 jaar een gespreksonderwerp en een lang gekoesterde wens. Uiteindelijk komt er een punt dat je besluit dat het idee nu eindelijk uit de koelkast moet worden gehaald, voor ons 20 november 2007 om 13:30. De afspraak is gemaakt met Frans Buysse van Buysse Immigrations in Culemborg. Buysse immigrations is gespecialiseerd in het begeleiden van emigratie processen naar Australie, Nieuw Zeeland, USA en Canada.
In een uiterst prettig gesprek hebben we het over onze motivatie gehad en zijn onze mogelijkheden voor emigratie naar Canada besproken. We voldeden aan de eisen voor een entrepreneurs visum en hebben daar direct op ingezet en het proces in gang gezet.
Het proces betaat uit 3 delen, het voorbereiden van een SAP aanvraag, het versturen ervan naar de Canadese ambassade (in ons geval die in Berlijn), en het indienen van de volledige aanvraag.
Na goedkeuring moet het hele gezin medisch gekeurd worden en als ook dat accoord wordt bevonden volgt het visum.
Al met al een proces dat ruim 2 jaar in beslag neemt. Op 14 januari 2007 hebben wij onze SAP aanvraag (Simplified Application Process) ingediend en deze werd juli 2009 goedgekeurd. Vervolgens moesten wij onze volledige aanvraag vóór 15 september 2009 indienen.
Begin december kregen we ook daar het gehoopte accoord en konden we een afspraak maken voor de medische keuring. Begin januari met z´n vijven naar Amsterdam en Utrecht voor een controle bij een arts en röntgenfoto´s van onze longen. 11 januari 2010 waren de keuringsrapporten ontvangen en eind januari kwam het verheugende nieuws... De paspoorten konden worden opgestuurd, het VISUM was binnen!
In een uiterst prettig gesprek hebben we het over onze motivatie gehad en zijn onze mogelijkheden voor emigratie naar Canada besproken. We voldeden aan de eisen voor een entrepreneurs visum en hebben daar direct op ingezet en het proces in gang gezet.
Het proces betaat uit 3 delen, het voorbereiden van een SAP aanvraag, het versturen ervan naar de Canadese ambassade (in ons geval die in Berlijn), en het indienen van de volledige aanvraag.
Na goedkeuring moet het hele gezin medisch gekeurd worden en als ook dat accoord wordt bevonden volgt het visum.
Al met al een proces dat ruim 2 jaar in beslag neemt. Op 14 januari 2007 hebben wij onze SAP aanvraag (Simplified Application Process) ingediend en deze werd juli 2009 goedgekeurd. Vervolgens moesten wij onze volledige aanvraag vóór 15 september 2009 indienen.
Begin december kregen we ook daar het gehoopte accoord en konden we een afspraak maken voor de medische keuring. Begin januari met z´n vijven naar Amsterdam en Utrecht voor een controle bij een arts en röntgenfoto´s van onze longen. 11 januari 2010 waren de keuringsrapporten ontvangen en eind januari kwam het verheugende nieuws... De paspoorten konden worden opgestuurd, het VISUM was binnen!
Abonneren op:
Posts (Atom)