We zijn er bijna....wat een rollercoasterride en wat een zomer

Bij het teruglezen van het laatste bericht bedacht ik me dat het allemaal nog heel dichtbij voelde maar toch inmiddels al een hele zomer geleden is. Niet dat er niets gebeurt is in die tijd want dat kan ik bepaald niet zeggen.  Het is een andere wereld en dat hebben we geweten. Het leven is geweldig hier en het eiland absoluut fantastisch. De zomer was ronduit geweldig, vanaf Canada day hebben we misschien nog 1 bui regen gehad en verder nagenoeg uitsluitend prachtig zomers weer. Volgens de locale bevolking was het echter de koudste zomer sinds jaren. Nou dat wordt lekker dan volgend jaar!. Mijn moeder is hier een maand geweest en heeft 29 strak blauwe zomerdagen gehad en alleen bij haar vertrek enige bewolking.. ongekend.  Om hier een business te beginnen is echter een heel ander verhaal. We hadden al geleerd ¨niet te vroeg te juichen¨ en dat was maar goed ook. Een voor ons geheel nieuw fenomeen is ¨Island time¨ vrij vertaald, komt het vandaag niet, dan komt het morgen wel. Of ¨nee daar moet je even een week op wachten want het is nu erg goed zalm vangen¨
Een mentaliteit die je absoluut niet bij Canadezen verwacht maar waar je behoorlijk mee geconfronteerd wordt.

Om een lang verhaal kort te maken, we hebben hier in Nanaimo van alles en nog wat geprobeerd om iets over te nemen dan wel zelf te beginnen. De lijst met redenen waarom dat allemaal niet gelukt is lijkt oneindig en daarom laten we die maar achterwege. Feit is dat we ons nu, op een haar na, eigenaar mogen noemen van een goed lopend Steakhouse in Duncan. Ligt 45 km zuidelijk van Nanaimo en aangezien we hier geen files kennen is het dagelijks ongeveer een ritje van drie kwartier.
Geluk bij een ongeluk zou je kunnen zeggen. Want nadat de voorgaande deal, wederom op onbegrijpelijke redenen, was afgeketst ben ik op internet gaan zoeken en kwam ik een Business broker tegen die dit restaurant in de verkoop aan het nemen was. Dus nog voordat het op de markt was zijn we met ze in onderhandeling gegaan en zijn we redelijk snel tot een accoord gekomen.
Een goede broker bleek het sluitende antwoord te zijn. Hij is wars van het fenomeen Island time en zorgt voor een vlot en duidelijk verloop. Niet dat alles vanzelf gaat, want de accountant van de verkopende partij heeft dat virus wel opgelopen dus voordat alles boven tafel is.... Maar we worden inmiddels ondersteund door een prima lawyer, een dito accountant, en een bankier die uit alle macht samen met onze business broker alles proberen te regelen. Het resultaat moet een gladjes verlopende overname worden op 30 september 2011. En dan gaan we na 50 weken ¨Eindelijk¨ weer aan het werk.

Nog even terug naar de afgelopen 10 weken. Robbie heeft het ook de tweede keer erg naar zijn zin gehad en het was erg leuk Ilse, Michel en kids hier te hebben. Sem is een aantal dagen met ze op safari geweest en het was wederom erg gezellig!. Uiteindelijk is mijn moeder haar lichamelijke ongemakken te boven gekomen en heeft ze hier een geweldige maand gehad. We vonden het erg leuk haar te kunnen laten zien waar en hoe we ons leventje leven. En ook Dean, Sem en Jaidy vonden het erg leuk oma weer even om hun heen te hebben.  Het afscheid was daarom toch weer een beetje pijnlijk maar om die pijn te verzachten hebben we afgesproken dat ze de komende kerstdagen hier komt vieren. En het is goed te weten dat ze hier over een goede 3 maanden weer is. Aankomende dinsdag gaan we Arnold verwelkomen en we hebben er zin in!!

 Moeders was populair bij haar leeftijd genoten, hier samen met de vader van Dennis, Wim.

 en zijn zus Cynthia.

 Eerste dag en een warm welkom

 Wandelen bij Englishman river falls

 Een absoluut spektakelstuk, de zalmrun bij Stampfalls, Ongelooflijkhoe ze een dergelijk waterval op komen

 Toch ook weer even naar Neck point

 Sunset boven Nanaimo, vanuit de achtertuin.....

 Chemainus, indian town met talloze muurschilderingen..

 Dik 79 maar gewoon met Frens en Jaidy, Tuben achter de speedboot van Dennis 

 Blijft leuk,, leuk haar ook!! en ook mijn moeder ging zooooo hard...

Zo is de blog weer een beetje up-to-date en zal ik niet zo lang wachten alvorens het volgende bericht te plaatsen..