We zijn er bijna....wat een rollercoasterride en wat een zomer

Bij het teruglezen van het laatste bericht bedacht ik me dat het allemaal nog heel dichtbij voelde maar toch inmiddels al een hele zomer geleden is. Niet dat er niets gebeurt is in die tijd want dat kan ik bepaald niet zeggen.  Het is een andere wereld en dat hebben we geweten. Het leven is geweldig hier en het eiland absoluut fantastisch. De zomer was ronduit geweldig, vanaf Canada day hebben we misschien nog 1 bui regen gehad en verder nagenoeg uitsluitend prachtig zomers weer. Volgens de locale bevolking was het echter de koudste zomer sinds jaren. Nou dat wordt lekker dan volgend jaar!. Mijn moeder is hier een maand geweest en heeft 29 strak blauwe zomerdagen gehad en alleen bij haar vertrek enige bewolking.. ongekend.  Om hier een business te beginnen is echter een heel ander verhaal. We hadden al geleerd ¨niet te vroeg te juichen¨ en dat was maar goed ook. Een voor ons geheel nieuw fenomeen is ¨Island time¨ vrij vertaald, komt het vandaag niet, dan komt het morgen wel. Of ¨nee daar moet je even een week op wachten want het is nu erg goed zalm vangen¨
Een mentaliteit die je absoluut niet bij Canadezen verwacht maar waar je behoorlijk mee geconfronteerd wordt.

Om een lang verhaal kort te maken, we hebben hier in Nanaimo van alles en nog wat geprobeerd om iets over te nemen dan wel zelf te beginnen. De lijst met redenen waarom dat allemaal niet gelukt is lijkt oneindig en daarom laten we die maar achterwege. Feit is dat we ons nu, op een haar na, eigenaar mogen noemen van een goed lopend Steakhouse in Duncan. Ligt 45 km zuidelijk van Nanaimo en aangezien we hier geen files kennen is het dagelijks ongeveer een ritje van drie kwartier.
Geluk bij een ongeluk zou je kunnen zeggen. Want nadat de voorgaande deal, wederom op onbegrijpelijke redenen, was afgeketst ben ik op internet gaan zoeken en kwam ik een Business broker tegen die dit restaurant in de verkoop aan het nemen was. Dus nog voordat het op de markt was zijn we met ze in onderhandeling gegaan en zijn we redelijk snel tot een accoord gekomen.
Een goede broker bleek het sluitende antwoord te zijn. Hij is wars van het fenomeen Island time en zorgt voor een vlot en duidelijk verloop. Niet dat alles vanzelf gaat, want de accountant van de verkopende partij heeft dat virus wel opgelopen dus voordat alles boven tafel is.... Maar we worden inmiddels ondersteund door een prima lawyer, een dito accountant, en een bankier die uit alle macht samen met onze business broker alles proberen te regelen. Het resultaat moet een gladjes verlopende overname worden op 30 september 2011. En dan gaan we na 50 weken ¨Eindelijk¨ weer aan het werk.

Nog even terug naar de afgelopen 10 weken. Robbie heeft het ook de tweede keer erg naar zijn zin gehad en het was erg leuk Ilse, Michel en kids hier te hebben. Sem is een aantal dagen met ze op safari geweest en het was wederom erg gezellig!. Uiteindelijk is mijn moeder haar lichamelijke ongemakken te boven gekomen en heeft ze hier een geweldige maand gehad. We vonden het erg leuk haar te kunnen laten zien waar en hoe we ons leventje leven. En ook Dean, Sem en Jaidy vonden het erg leuk oma weer even om hun heen te hebben.  Het afscheid was daarom toch weer een beetje pijnlijk maar om die pijn te verzachten hebben we afgesproken dat ze de komende kerstdagen hier komt vieren. En het is goed te weten dat ze hier over een goede 3 maanden weer is. Aankomende dinsdag gaan we Arnold verwelkomen en we hebben er zin in!!

 Moeders was populair bij haar leeftijd genoten, hier samen met de vader van Dennis, Wim.

 en zijn zus Cynthia.

 Eerste dag en een warm welkom

 Wandelen bij Englishman river falls

 Een absoluut spektakelstuk, de zalmrun bij Stampfalls, Ongelooflijkhoe ze een dergelijk waterval op komen

 Toch ook weer even naar Neck point

 Sunset boven Nanaimo, vanuit de achtertuin.....

 Chemainus, indian town met talloze muurschilderingen..

 Dik 79 maar gewoon met Frens en Jaidy, Tuben achter de speedboot van Dennis 

 Blijft leuk,, leuk haar ook!! en ook mijn moeder ging zooooo hard...

Zo is de blog weer een beetje up-to-date en zal ik niet zo lang wachten alvorens het volgende bericht te plaatsen..

Canada Day!!

We hebben vandaag Canada Day gevierd. Valt mooi samen met de verjaardag van Francis en dat is een leuke combi... De hele dag muziek op het strand en als klap op de vuurpijl een prachtig vuurwerk op zee.
Vandaag voor de gelegenheid een lekker broodje kipshoarma gegeten en Francis verjaardag op het strand in Parksville gevierd. Samen met Dennis, Jennifer en hun kids, Claudia, Logan en Lindsey, Ruben en Jennifer en hun kids Odin en Kay, Dean en Ami en hun zoontje Ben en de vader van Ami en Jennifer.
Een feestdag waar de gemoedelijkheid vanaf druipt. Voor hier een dag waarop de mensen massaal erop uit trekken maar ¨massaal¨heeft zo langzamerhand een volledig andere betekenis gekregen. Er waren misschien wel 10000 mensen op het strand maar we hebben geen onvertogen woord gehoord of enige agressie kunnen ontdekken.¨relaxed¨ was het toverwoord.... heerlijk.

Inmiddels heb ik een aantal nieuwe meubelstukken gemaakt om het huis verder op te vullen en hebben we een paar leuke uitstapjes gemaakt hier op het eiland. Ik ben met Dennis en zijn vader en kids wezen vissen en dat was echt te gek. We zijn met z´n vijven naar Hornby island geweest en ook dat was prachtig.
We hebben Auke en Daisy op bezoek gehad en dat was met veel drank een gezellige avond. Zij hadden ons gezien in de uitzending van ¨Hello Goodbye¨ en hadden daarna contact opgenomen. Ze hadden een waslijst aan lekkernijen voor ons meegenomen en dat is natuurlijk altijd mooi meegenomen.
Aanstaande zondag komt Robbie ons voor de tweede keer voor een paar weken vergezellen en ook Ilse is bijna weer in het land en we zien haar met Michel en kinderen ergens halverwege juli.
Eigenlijk zou mijn moeder hier nu zijn, maar door lichamelijke ongemakken moet zij dat bezoek nog even uitstellen, net als de ouders van Francis. Coby ligt in het ziekenhuis en hersteld van een heftige operatie. Dus een bezoek van hun zit er voorlopig even niet in.
Verder weten we dat ook Arnold in het najaar hierheen komt, dus aan belangstelling absoluut geen gebrek.

Zakelijk komt de ontknoping wellicht steeds dichterbij.. (al willen we niet te vroeg juichen en is geduld het credo) maar ook daar zal binnenkort meer duidelijk worden. Kortom, ondanks het lange wachten, dat best frustrerend is, willen we niet klagen .

Hieronder nog wat foto´s tot gauw...

 Dennis en zijn vader Willem. (Dennis is 31 jaar geleden op 11 jarige leeftijd geemigreerd)

Een dogfish, mijn eerste catch in Canada, een leuk haaitje

 Een tafel voor buiten, naar een ontwerp van Ruud Elders... bedankt kerel

 Het schilderij was gemaakt door Wilma, de lijst hebben we zelf gemaakt

Uitzicht hier beneden op de oceaan.... een plaatje

 Dennis, Jennifer en hun oudste dochter Claudia.

 Rubben onze amsterdammer en zijn Jennifer

 Zus van Jennifer, Ami en haar man Dean

 Dean en Claudia

The brothers

 Jaidy en Sem met Logan en Lindsey

 No they see me, now they don´t... Francis 43 .. hoera :)

 Canada Day, veel life muziek, een parade en vuurwerk

Met zijn allen naar het vuurwerk kijken op Francis verjaardag en Canada Day

De laatste 5 minuten van het vuurwek... voor Canada day en natuurlijk voor Francis (sorry even je scherm op zij kant)

Echt hoor... best vermoeiend  !!

Even een update...

Het mocht even duren maar het wordt nu toch echt tijd voor een update... Thanks for the reminder Ben ! We zijn inderdaad erg druk met het op orde krijgen van alle noodzakelijkheden. Laat ik het zó zeggen, dat is bepaald niet eenvoudig. De dagelijkse dingen gaan prima, de kids hebben het uitstekend naar hun zin. Dean is inmiddels een fanatieke honkballer. Heeft zijn eerste zilveren medaille al in de wacht gesleept en inmiddels ook zijn eerste hersenschudding opgelopen. (Hij nam een enorme sprint om een bal te vangen maar ging er net onderdoor.. gevolg bal boven op zijn hoofd, stuiterde 6 meter omhoog en werd gevangen door een teamgenoot.. Dean zag sterren maar de slagman was wel uit....Dat dan weer wel!!).
Het sportklimaat is fantastisch, een heel sportief gebeuren waarbij er om het hardst gestreden wordt maar waar sportiviteit het grootste goed is. Hartverwarmend als je ziet hoe die 11 en 12 jarige met elkaar omgaan.
Sem en Jaidy gaan ook als een speer. Sem heeft zijn reputatie als lief kereltje ook hier weer voortgezet. Hij is populair bij zijn klasgenootjes en heeft gerelmatig een playdate.. (Ja hier maak je een afspraak om te spelen) Als we straks een tweede auto hebben gaat hij op voetbal, dat is ook echt iets voor hem.. Ook Jaidy is happy de pappy.. Heeft een leuk vriendinnetje waar ze uren mee kan spelen.. We zijn met haar naar de introductiedag geweest voor kindergarten en dat vond ze geweldig.. Ook zij gaat in september naar school en we kunnen (met z´n allen) niet wachten!

Francis heeft inmiddels voor ons een tandarts en een huisarts (family doctor) gevonden. En vooral dat laatste is hier een hele klus. De meeste huisartsen nemen geen patienten meer aan. Je bent dan aangewezen op de klinieken hier en je dient je in te schrijven op een wachtlijst. Sommige zijn al 4 jaar op het eiland en hebben nog steeds geen huisarts. Frens heeft het voor elkaar gekregen via Diana Ross....
Dat vraagt om uitleg... Toevallig de moeder van een vriendje van Dean en Nee, deze kan echt niet zingen maar heeft een goed woordje gedaan bij haar huisarts en die heeft ons in haar bestand opgenomen..
Verder jeuken haar handen om het huis gezellig te maken maar daar wachten we even mee tot we weer aan het werk zijn. En er zijn ook wel wat zorgen om de gezondheid van haar ouders en dat is lastig vanwege de afstand.

Blijft over het business gebeuren. We hebben inmiddels heel wat offers de deur uit gedaan, maar nog zonder succes. Daar gaat de meeste tijd in zitten. Vooral omdat er een aantal mooie mogelijkheden liggen maar ze zijn lastig in te vullen of te realiseren. Maar uiteindelijk komt ook dat goed, daar ben ik van overtuigd.

Het voetballen in Nederland is inmiddels ingeruild voor Ijshockey! Momenteel zijn de playoffs aan de gang voor de Stanley Cup. Onze, ja het heeft ook ons gegrepen, Vancouver Canucks staan in de finale tegen de Boston Buins. Geweldig om te zien en hier worden ze helemaal gek.. Woensdag beginnen ze met een best of 7...Go Canuck Go

Foto´s van Robbie en Dean, Tofino en the little qualicum falls

Het zandstrand bij ons in Nanaimo is enorm wanneer het eb is.

Er is heel wat afgekaart en Robbie heeft zijn zegje wel gedaan!

Dagje varen met de kayak op Long lake (Nanaimo)

Aan de westkant van het eiland, richting Tofino, ligt Lake Kennedy...

Long Beach Tofino.. wow

 Long beach

 Temperate Rainforrest, aan de kust bij Tofino. (45 min trail) 

 Natural Art op Long beach

 Little qualicum falls

 Een eigen strand midden in de wildernis

 Upper falls 

Genoten van een prachtige wandeling in the little qualicum falls

Hello Goodbye

Nou nou nou, wat een uitzending van Hello Goodbye allemaal al niet teweeg brengt. Mijn lieve schone zus (Rudy) heeft een jachtgeweer gekocht om alle papperazzi voor haar deur weg te schieten. En wij worden letterlijk bedolven met reacties. Zelfs van mensen die we (nog) niet kennen. Het leuke van dit programma is dat we ook reacties hebben gekregen van een aantal mensen die we al een tijdje uit het oog verloren waren.
Voor het geval dat iemand mocht willen reageren op onze blog, wat we heel erg leuk vinden! laat dan ook even je mail adres achter, mochten we ons geroepen voelen even terug te mailen!

We vonden de uitzending en de aanvulling op internet, http://hellogoodbye.ncrv.nl/uitzendinggemist ook erg leuk.
Dank allemaal voor de leuke reacties ...

Mocht even duren, maar daar zijn we weer

Sinds onze intrede in het nieuwe huis heeft onze blog stilgelegen. Niet dat er niets meer te melden valt, maar andere dingen hadden iets meer prioriteit. In eerste instantie hebben we een aantal aanpassingen in het huis gedaan. Een wand geplaatst zodat Dean zijn eigen slaapkamer heeft en ik heb een groot bureau voor hem gemaakt. Ook een voor Sem want ook zijn slaapkamer moest wat worden opgeleukt. Schilderij gekocht voor Jaidy´s slaapkamer en een hele grote site table gemaakt voor in de hal. Inmiddels hebben we ook een mooi bankstel en een 50 inch HD tv. Het huis is nog verre van af, maar we hebben het er prima naar ons zin.
Francis wil niets liever dan er een gezellige boel van maken maar we hebben besloten daarmee te beginnen zodra we weer aan het werk zijn.

Met de kids gaat het uitstekend, echt heel grappig om te horen hoe die drie zich in het engels verstaanbaar maken. Dean gaat als een raket en ook Sem en Jaidy krijgen een steeds grotere woordenschat.
Ze hebben het alle drie uitstekend naar hun zin en daar hoeven we ons dus geen zorgen om te maken.
Dean heeft een paar goede vrienden gemaakt en de ene sleepover volgt de andere. ´s nachts met een groep jongenlui in een hot tub, dus daar hebben we geen omkijken naar. Ook Sem heeft nieuwe vriendjes gemaakt en heeft zijn eerste paar playdates inmiddels gehad. En ons kleine meisje doet het ook heel leuk op strongstart en heeft inmiddels haar eerste 8 zwemlessen achter de rug.

Via via en soms door puur toeval zijn we al verschillende leuke mensen tegen het gekomen. Zo hebben we een Nederlands echtpaar met 3 kids ontmoet uit Campbell river en een Nederlands echtpaar hier in Nanaimo. Een voormalige profvoetballer en zijn vrouw, die als Canadezen, 10 jaar in Europa hebben geleefd en nu sinds kort zich hier in Nanaimo hebben gevestigd. En allemaal met hun eigen ervaringen van het emigreren naar een ander land. Je merkt dan ook dat we allemaal met dezelfde dingen te maken hebben en dat geeft een gevoel van herkenning en maakt het ook weer iets eenvoudiger.

Wij zijn momenteel druk bezig met het starten van een bedrijf. Al heeft dat de afgelopen 2 weken weer wat op een lager pitje gestaan doordat de kids ¨springbreak¨ hadden en tegelijkertijd was Robbie Boon, Dean´s vriendje, onze gast. Die 2 zijn 16 dagen onafscheidelijk geweest en hebben een hoop lol gehad.
Morgen vliegt Robbie weer terug naar Nederland en maandag gaan de kids weer naar school, dus kunnen wij ons weer op belangrijke zaken gaan richten.

In onze zoektocht naar een geschikt bedrijf wordt je hier en daar geconfronteerd met de Canadese mogelijkheden en onmogelijkheden. Zo hadden we ons ingeschreven voor een strandtent in Parksville, maar die ging aan onze neus voorbij. Ondanks dat het het beste bod was ging de buit naar 2 dames uit Parkville. Ook hier kijkt men eerst naar hun eigen community en vervolgenspas verder. Andere bedrijven die we interessant vonden boden uiteindelijk te weinig zekerheid en vielen af om andere redenen.
We zijn nu bezig met een indoor playground voor kinderen. We zijn in onderhandeling met een bestaand bedrijf en tegelijkertijd kijken we naar de mogelijkheid er zelf een te starten.
Kortom, genoeg te doen de komende weken en nu maar hopen dat het straks ook echt past.

Met Francis en mijzelf gaat het ook goed, helemaal nu het voorjaar echt lijkt te zijn aangebroken, is het dagelijks genieten van een prachtig eiland. Uiteraard zitten we nog steeds in de fase van het vergelijken, maar dat zal voorlopig nog wel even zo blijven. Zoals ze hier zeggen zodra we ¨all ducks in line¨ hebben, kunnen we pas echt ten volle van ons nieuwe leven hier in Nanaimo gaan genieten. Met andere woorden, we hebben nog wat belangrijke dingen te regelen voordat we ten volle van alles kunnen gaan genieten.
De foto´s zal ik morgen toevoegen.. Het is 1 uur ik ga maffen... groetjes van ons

We zijn over!!

Ja hoor we zijn  over... en het is een heerlijk huis! Kon zo snel geen internet regelen maar heb nu iemands onbeveiligde account gehacked en heb nu een ietsiepietsie verbinding (K ortom, U itermate T riest) maar
goed ik kan ff mailen. Iedereen is hier helemaal door het dolle. Huis voelt echt goed en nu we er ook daadwerkelijk wonen vindt iedereen het ook echt groot. Vandaag hebben we de keuken op orde gebracht,
koffiemachine, ketel, glazen, pannenset, broodrooster prullebak en zo gekocht. Auto vol! De Salontafel is bijna klaar. Dean heeft de kleur uitgekozen en, al zeg ik t zelf, gaaf tafeltje geworden. Stoelen heb ik ook in elkaar geschroeft en langzaam wordt het een huis.  Wel gek hoor want de woonkamer en eetkamer zijn helemaal leeg (nog) morgen
ga ik een tv kopen en van de kleinere kamer een mediaroom (haha) maken. 
Jaidy´s bed moet ik nog ombouwen tot koets en die van Sem moet een schip worden. Boven moet ik nog een wand zetten om zo van de vide een slaapkamer en speelruimte te maken, dus ik ben hier nog even ¨Ed
de toolman¨ Maar ik kan me hier in die dubbele garage dan ook heerlijk uitleven.
Dat kingsize bed is trouwens super! Morgen hebben we onze housewarming party Dus dat wordt ook leuk. 
Op het gebied van werk zijn we met een aantal leuke dingen bezig, heb inmiddels ook wel weer zin om ergens mijn tanden in te zetten... Al zou ik aan dit leventje heel goed kunnen wennen.
Omdat we nog geen eigen internet hebben en ik niet weet of ik deze router morgen weer kan hacken, kan het zijn dat het even stil is ¨aan de overkant¨ maar als we volgende week het internet geregeld hebben, zijn we weer vollop aanwezig... Foto´s van ons nieuwe onderkomen volgen spoedig.... toedels