Één ding is wel zeker als je gaat emigreren, niets is meer vanzelfsprekend! De waarde van je geld om maar eens iets te noemen. Heb je gedurende het hele proces naar een omrekenkoers van rond de 1 dollar 60 voor 1 euro gekeken, krijg je je visum en begint de koers in rap tempo ongunstiger en ongunstiger te worden. Ja dan zit je dagelijks naar een pagina op internet te kijken en hoop je maar dat de val ergens wordt gestuit. Van 1,60 naar 1,24 betekent toch dat je voor iedere euro 36 dollarcent minder krijgt... au.
Gelukkig is er sprake van enig herstel en zitten we nu op ongeveer 1,38.
Ook de mensen om je heen worden er een stuk vriendelijker op, nou ja de meeste dan. Het aanstaande vertrek haalt het beste en het slechtste in mensen naar boven. De meeste reacties zijn erg leuk. Ineens lijkt de wereld om je heen er een stuk aangenamer uit te zien. Je aanwezigheid was vanzelfsprekend en heel veel dingen werden als heel normaal beschouwd. Maar straks zit er ineens 7700 km afstand tussen en loop je niet even langs voor een bakkie koffie. Dus worden bestaande banden nog even extra aangehaald. Vooralsnog zijn er een hoop mensen met de intentie ons daar te komen opzoeken.
De tijd zal het leren..
En dan zijn er nog allerlei zaken waar we zo aan gewend zijn dat het toch vreemd is om over alternatieven na te denken. Het schoolsysteem, Jaidy moet naar de preschool, Sem naar de elementary school en Dean naar de middle school. Moet je je voorstellen dat die kids van ons zich straks in het Engels moeten redden. En zo zijn er nog wel een aantal dingen te benoemen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten